Pielęgnacja różnych typów sierści

Grupa ras	pielęgnacja
Długa sierść z podszerstkiem, np.: owczarki, nowofundland, bobtail, szpic	Kąpiemy 2 razy w roku, jeśli pies potrzebuje dodatkowej kąpieli używamy suchego szamponu. Szczotkujemy pieska codziennie, czesząc zarówno z włosem jak i pod włos. Przy czesaniu używamy odżywek (np.: w sprayu), gdyż w innym wypadku możemy uszkodzić włos. Szczególną uwagę należy poświęcić sierści w okresach lnienia, dokładne wyczesanie martwego włosa zapobiegnie filcowaniu się.
Sierść jedwabista np.: yorkshire terierr, maltańczyk, chart awgański, seter, spaniel...	Jedwabisty włos wymaga codziennego czesania (aby uniknąć kołtunienia), częstych kąpieli (brudna skóra nie oddycha, włos staje się matowy i gorzej rośnie). Do pielęgnacji używamy specjalistycznych kosmetyków przeznaczonych do tego rodzaju włosa.  Odżywki stosujemy zarówno do kąpieli jak i do codziennego czesania. Po kąpieli nigdy nie wycieramy psa ręcznikiem, tylko delikatnie osuszamy, następnie rozczesujemy i suszymy suszarką. Spanielom, seterom i afganom trymujemy co 2-3 m-ce martwe włosy. Yorczki, maltańczyki, lhasa apso itd. możemy strzyc w zależności od upodobań właściciela, warunków w jakich piesek się chowa (ciężko jest utrzymać długą sierść jeżeli piesek biega po ogrodzie) lub czasu jaki możemy poświęcić na pielęgnację.
Sierść szorstka np.: teriery (west, cairn, airedale, welsh, szkocki...), sznaucery, jamnik szorstkowłosy.	Sierść szorstkowłosa wymaga regularnego trymowania co 2-3 m-ce, Trymowanie polega na usuwaniu martwego włosa („skubaniu” palcami lub trymerem). Zabieg ten jest dla psa bezbolesny, ale piesek musi być trymowany regularnie. Niektóre z ras szorstkowłosych można strzyc maszynką (sznaucerki, niektóre teriery), ale należy się liczyć z tym, że włos może stracić swoja szorstką strukturę. Nie należy zbyt często kąpać, najlepiej połączyć kąpiel ze strzyżeniem. Do czyszczenia westów dobrze jest używać sypkiego pudru. Kąpiemy szamponami przeznaczonymi dla psów szorstkowłosych, które nie zmiękczają włosa. Nie należy zapominać o regularnym czesaniu.
Sierść kręcona, nieliniejąca np.: pudle, kerry blue terierr, bedlington terierr	Sierść ta także wymaga regularnego czesania, zwłaszcza dłuższe partie (np.: łapy). Pierwsze strzyżenie wykonujemy w wieku 14-15 tygodni, dlatego dobrze jest przyzwyczaić pieska do dźwięku maszynki (jeździmy delikatnie maszynką po ciele psiaka, można użyć np.:debilatora lub maszynki do golenia, oczywiście nie ostrzem). Wybór fryzury zależy od właściciela. Kąpiemy dość często co 6-8 tygodni, zwłaszcza przed strzyżeniem. Należy pamiętać aby po kąpieli dobrze pieska wyczesać, osuszyć delikatnie ręcznikiem i wysuszyć suszarką jednocześnie czesząc (włos stanie się wtedy puszysty i bardziej podatny na modelowanie).
Sierść gładka np.: krótsza – whippet, bokser, jamnik Dłuższa, gęsta – labrador, corgi	Piesków z taką sierścią nie kapiemy zbyt często aby nie pozbawić ich naturalnego tłuszczu produkowanego przez skórę dla ochronny przed wodą. Sierść dłuższa wymaga szczotkowania oraz czesania, do pielęgnacji krótszej wystarczy rękawica, najlepiej frotte oraz gumowa szczotka, którą zbierzemy martwy włos (krótka sierść także linieje).
Rasy z charakterystyczna sierścią np.: nagi pies meksykański, chiński grzywacz, komodor	Rasy takie jak komodor czy węgierski puli posiadają gęstą, sznurową sierść, którą trzeba natłuszczać i skręcać w miarę wzrostu włosa, aby utrzymać jej „sznurowatość”. Nagi piesek meksykański ma bardzo delikatna skórę, którą należy delikatnie natłuszczać. Uważamy w lecie, gdyż promienie słoneczne mogą poparzyć tak delikatny naskórek. Nie kapiemy zbyt często, aby nie naruszyć naturalnego tłuszczu. Wystarczy przetrzeć wilgotną ściereczką (lub specjalna chusteczką do czyszczenia). Podobnie postępujemy z chińskim grzywaczem bezwłosym (czeszemy oczywiście owłosione części). Kupując pieska o charakterystycznej sierści należy zasięgnąć porady o pielęgnacji u hodowcy.